Parafia


Parafia prawosławna p.w. Św. Mikołaja w Świdnicy

11

          Cerkiew w Świdnicy jest dawną ewangelicką kaplicą cmentarną, wzniesioną w stylu neoromańsko-bizantyjskim w roku 1889, autorem projektu był miejski architekt Sonnabend. W tym okresie wzniesiono obecną plebanię, która służyła za mieszkanie grabarzom. Świątynia jest zbudowana na planie równoramiennego krzyża i posiada kopułę. Układ wewnętrzny świątyni jest typowo cerkiewny z wyjątkiem niewłaściwej orientacji (wejście po stronie wschodniej), uwarunkowanej układem cmentarza. Ogólnie zaś budynek praktycznie nie wymagał przystosowania, choć w momencie objęcia przez wspólnotę prawosławną (1971) znajdował się w stanie mocno zrujnowanym. Odstępując miastu przybudówkę z tyłu cerkwi pod kaplicę cmentarną parafia otrzymała pomoc w remoncie zniszczonego dachu. W roku 2005 odbył się zainicjowany przez abp Jeremiasza remont kapitalny, (miasto udzieliło pomocy w wysokości 10000 zł) kiedy wymurowany został nowy ikonostas zwrócony na południe (Pierwotnie ołtarz był zwrócony na zachód). Koncepcja kolorystyczna i ornamenty na ścianach są autorstwa p. Anny Larinej. Ikonostas stopniowo zapełnia się ikonami pędzla ks. Marka Bonifatiuka. W dwóch zabytkowych kiotach (XIX w.) znajdują się ikony patrona świątyni – św. Mikołaja oraz św. Apostołów Piotra i Pawła wykonane przez p. Natalię Oniśko. Osobliwością cerkwi są jednak ikonowe witraże autorstwa p. Michała Boguckiego, które sprawiają, że ostre światło z południowych okien  przestaje przeszkadzać i zaczyna pracować na rzecz modlitwy.

DSC06912

         W lutym 1955 r. na prośbę prawosławnych Świdniczan ówczesny bp Wrocławski Stefan skierował do Świdnicy ks. Eugeniusza Lachockiego, jednak jego starania o uzyskanie obiektu sakralnego nie odniosły skutku. W 1965r. ks. mitrat Stefan Biegun, należący do pionierów prawosławia na Dolnym Śląsku, odprawił pierwsze nabożeństwo w domu jednej z parafianek- Olgi Rogozin. Był on pierwszym proboszczem parafii w Świdnicy, formalnie pełnił tą funkcję do 1970r.  Do otrzymania własnej świątyni nabożeństwa odbywały się w domach wiernych i w kościołach innych wyznań, których gospodarze wyrażali na to zgodę. Dużo pracy na rzecz parafii świdnickiej położył ks. mitrat Eugeniusz Cebulski, przy którym poczyniono starania o przydzielenie parafii obecnej świątyni. Wielkie zasługi dla parafii mają rodziny Dziemianowiczów, Rogaczów. Atanazy Dziemianowicz, żołnierz armii gen. Andersa, był psalmistą w cerkwi polowej, a jego córka Ija przez wiele lat stała na czele chóru. Niezwykłą postacią był pierwszy „stacjonarny” proboszcz parafii ks. Antoni Aniśkowicz, który został kapłanem w późnym wieku, realizując marzenie całego swego długiego i nieprostego życia. Z wielkim zapałem oddawał się on służbie Bożej i pracy duszpasterskiej, gromadząc wokół siebie rozproszonych wiernych, w bardzo trudnych warunkach materialnych urządzając cerkiew, w której z początku nie było nawet prądu.

         Kolejnymi proboszczami byli ks.  Stefan Biegun, ks. Eugeniusz Cebulski, (1970-71) ks. Antoni Aniśkowicz (1971-1985) oraz ks. Sławomir Troc (1985-1995). W latach 1995 – 2005    parafia była obsługiwana przeważnie przez duchownych z Wrocławia, a dojeżdżającym proboszczem był ks. Aleksander Konachowicz (1995-2006). Od kwietnia 2006 r. proboszczem parafii jest ks. dr Piotr Nikolski.

         Parafia liczy kilkadziesiąt wiernych, są wśród nich Rosjanie, Polacy, Gruzini, Grecy, Ukraińcy, Białorusini, Łemkowie.

         Do kalendarza miasta na stałe weszły Warsztaty Ikonograficzne organizowane przez parafię prawosławną w Świdnicy, które cieszą się z roku na rok coraz większym zainteresowaniem. Od roku 2012 2 listopada w cerkwi odbywają się Zaduszne Koncerty muzyki cerkiewnej, i mamy nadzieję, że również ta tradycja się utrwali.